پس در زبر خط عرضي محاذى اوّل مرتبه مقسوم عليه ثبت كرديم زيرا كه اگر دو فرض مىكرديم ممكن نبود كه از محاذى خود كه يك است كم شود پس از ضرب يك در يك يك حاصل شد و از يك كم شد بعد از ثبت در تحت آن پس خط محو در تحت آن كشيديم پس ضرب كرديم يك را در دو و دو را در تحت هشت كه در حقيقت هشتاد هزار است نوشتيم پس حاصل ضرب را كه دو باشد از صورت هشت كم كرديم شش باقي ماند آن را در تحت خط عرضي محوى ثبت كرديم پس عمل يك كه عدد ثالث مفروض بود در يك كه مرتبه ششم مقسوم بود و در هشت كه مرتبه پنجم آن بود تمام شد و باقى مانده جز شش چيزي نيست پس از آن خط عرضي ديگر كشيديم و مقسوم عليه را بعينه به جانب يمين به يك مرتبه نقل نموديم پس طلب كرديم عدد ثالثي ديگر را و آن پنج بود زيرا كه اگر شش فرض مىكرديم ممكن بود كه حاصل ضربش از شش كه محاذى است كم شود و لكن چون شش ضرب در مرتبه سابقه شود كه دو است